Archief

Dit bericht is 982 keer gelezen

BERGAMBACHT – Paul Diepenhorst (76) uit Bergambacht heeft de herinneringen aan zijn jeugd als burgemeesterszoon opgetekend in een reeks anekdotes en verhalen die zijn gebundeld in het boek ‘De burgemeester bracht het thuis’.

Paul Diepenhorst is geboren in 1945 en heeft bijna zijn hele leven gewoond in Bergambacht. Hij groeide hier op als zoon van de burgemeester en behaalde diverse onderwijsbevoegdheden. Als onderwijzer, schooldirecteur en leraar bij het voortgezet onderwijs heeft hij jarenlange onderwijservaring. Hij is al meer dan vijftig jaar getrouwd met Trudy, heeft twee zoons, twee schoondochters en twee kleindochters.

“Na driekwart eeuw is het tijd om eens terug te zien met een knipoog naar de toekomst”, licht Diepenhorst de aanleiding voor zijn boek toe. “De verhaaltjes en anekdotes in mijn boek zijn gebaseerd op de werkelijkheid. Ik heb ze opgeschreven zoals ik me dit alles herinner met soms een vrolijke twist eraan. Het gaat over mijn jeugd als burgemeesterszoon in een klein dorp. Dat geeft een inkijkje in het plattelandsgebeuren. Eveneens komen mijn onderwijservaringen aan bod. Zowel in als voor de klas.”

De gebruikte namen van personen zijn op ludieke wijze versleuteld. De situaties blijven echter goed herkenbaar. Alleen de naam Diepenhorst is ongewijzigd gebleven. Diepenhorst: “Leuk voor ouderen om met een glimlach hun jeugd te herinneren en leerzaam voor jongeren om te ontdekken dat veel van heden in vroeger tijden – wellicht in een andere vorm – ook al bestond. Niet alles was vroeger leuker, maar wel veel!”

Uit het boek:

Mijn vader werd in 1947 tot burgemeester benoemd. Bij de gemeente Bergambacht werkte één tuinman die tegelijkertijd gemeentebode, doodgraver, vuilnisman, controleur van de vermakelijkhedenbelasting en gladheidbestrijder was. Deze ambtenaar, die Leen Beuk heette, diende 24 uur per etmaal en zeven dagen in de week oproepbaar te zijn!

Toen mijn vader een keer naar het toilet ging in het gemeentehuis, stond – uiteraard – het raampje open. Hij kon zonder moeite buiten een gesprek volgen, dat werd gevoerd tussen Leen Beuk en een andere man. “Het is toch wat”, mopperde Beuk. “Nu was ik eindelijk zover dat ik van de vorige burgemeester Winkelman een mooie pet zou krijgen en nu is hij vertrokken naar Sliedrecht. Van die nieuwe (Diepenhorst) krijg ik die natuurlijk niet.” Dat was net iets voor mijn vader die wel van zulke uitdagingen hield.

Burgemeester Diepenhorst ontbood Leen Beuk op het gemeentehuis voor een gesprek. “Zeg Beuk, ik vind het eigenlijk maar een kaal gezicht als je in je functie van gemeentebode zo blootshoofds op het bordes staat”, merkte mijn vader op. “Zie je het zitten als de gemeente voor jou een keurige dienstpet met gemeentewapen erop zou aanschaffen?”

Beuk viel bijna van zijn stoel van verbazing en accepteerde enthousiast het aantrekkelijke aanbod. Dat was een schot in de roos. Leen Beuk heeft jarenlang zijn functie met genoegen stijlvol uitgeoefend mét de dienstpet op zijn hoofd. De relatie met mijn vader kon echt niet meer stuk.

O ja, het 24/7 dienstverband werd ook versoepeld.

In de winters, die toen nog koud waren, deed zich wel een klein ongemak voor. Leen Beuk – geen kerkganger – strooide zondags overal zout op de gladde wegen. Alleen de bolle brug in het Schelpenpad, waarover de kerkgangers van de zwartekousenkerk liepen, sloeg hij over. Zijn verklaring was simpel: De kinderen in ons dorp moeten toch ergens kunnen glijden.

De biografie ‘De burgemeester bracht het thuis – Anekdotes uit het leven van een dorpsbewoner’ wordt sinds vrijdag 25 juni uitgegeven door Uitgeverij Boekscout. Prijs: 19.99 euro.

Dit bericht is 982 keer gelezen

Deel dit:

Een reactie op Bergambachtenaar Paul Diepenhorst bundelt ‘anekdotes uit het leven van een dorpsbewoner’

  • Gisterenmiddag kwam het boek van Paul Diepenhorst binnen, gisterenavond had ik het uit. Wat heet…. in één ruk uitgelezen. Als oud Bergambachtenaar (geboren en tot mijn 18e getogen in Bergambacht), was het lezen een feest van herkenning, ook al waren de namen van de betrokken dorpsbewoners niet de echte, toch denk ik dat ik de meesten vlotjes herkende en door de vlotte schrijfstijl van dhr. Diepenhorst, belandde ik al snel in een ‘trip down to memorylane’.
    Zijn vader en de mijne (hoofd van de ‘School met den Bijbel’) stonden jaarlijks op het bordes van het gemeentehuis om de koningin een eresaluut te brengen in de vorm van een aubade, die door alle kinderen van Bergambacht luidkeels werd gebracht en als ik het me goed herinner, ook door de vele, aanwezige volwassenen. De burgemeester voor de toespraak, mijn vader als dirigent van het eenmalig koor. Warme herinneringen dus. Dank!

    Ik zou het op prijs stellen als u dit bericht wilt laten toekomen aan dhr. Diepenhorst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meld je aan voor onze nieuwsbrief